Vage buikpijnklachten, KNO problematiek, bedplassen, pollenallergie, maagpijn, motorische achterstand en moeite met leren. Het lijken losstaande problemen, niets is minder waar. Deze moeder uit mijn praktijk vertelt over haar ervaring met haar zoon. (letterlijk overgenomen en geplaatst met goedkeuring van ouders, waarvoor dank!)

'Beste mevrouw van Wensen,
Mijn zoon (7) heeft sinds enkele maanden last van vage buikklachten variërend van een paar keer per dag tot een paar keer per week. Vanmiddag heb ik hierom een afspraak bij de huisarts. Ik ga ervan uit dat de h.a. wat onderzoek zal doen die mogelijke oorzaken kunnen uitsluiten, maar realiseer me dat de kans klein is eenvoudig een oorzaak te vinden. Behalve een simpele fysieke oorzaak zouden de klachten m.i. ook op emotioneel gebied of op voedingsgebied kunnen liggen, of heeft de buikpijn te maken met zijn pollenallergie. Alles kan.
Sinds een jaar ontwikkelt mijn zoon ook een scheefstand van zijn wervelkolom en is zijn bewegingspatroon al sinds kleuterjaren licht verstoord. Heeft u tijd om ook naar mijn zoon te 'kijken'?

Zo omschreef ik mijn hulpvraag. Mijn zoon zat destijds in groep 4 en begon ook een opmerkelijke achterstand te vertonen op het gebied van spelling en lezen. Een achterstand die niet strookte met zijn intelligentie. Volgens zijn juf lag het aan zijn gehoor en zijn concentratie. De rode strepen in zijn taalschrift en de vermaningen "goed te luisteren" verminderde zijn plezier in school. Ook motorisch gezien liep mijn zoon niet voorop. Al vanaf groep 1 kreeg hij extra MRT-gymlessen. Zijn 'Mr.Bean-loopje' en traagheid in beweging maakte mijn zoon op het voetbalveld onzichtbaar voor zijn teamgenootjes. Tot slot leek ook in deze periode zijn pollenallergie uit te breiden naar allergie voor bepaalde dieren, huismijt en fruit. Ook plaste hij nog altijd een paar keer per week in zijn slaap in bed.

Tót zijn eerste consult bij Carla, leek geen duidelijk verband tussen alle ongemakken en gingen we voor de symptomatische benadering: Buisjes voor in de oren; plaatsje vóór in de klas voor de concentratie; thuis oefenen met lezen; maagzuurremmers voor de vage buikklachten; MRT-gymlessen voor de motorisch achterstand; plaswekker tegen het bedplassen, hypoallergeen kussen tegen de allergie. Voor de scheefstand van de wervelkolom bezochten we een orthopeed die een vermoedelijk beenlengteverschil als oorzaak noemde, een beenlengteverschil is feitelijk nooit gemeten. Een podoloog constateerde geen beenlengteverschil, maar een verhoogde spanning in beide kuiten, wat zijn Mr.Bean-loopje kon verklaren.

De eerste behandeling werd gestart met de spiertesten om uit te zoeken waar de klachten vandaan kwamen. Al snel de volgende rake uitspraak: "Je bent slim, maar je wordt niet gezien". Ik voelde intuïtief meteen dat zijn vage buikklachten direct verband hielden met deze quote: Zijn zachte en bescheiden karakter plaatst hem altijd op de achtergrond. Hij lijkt altijd overal mee in te stemmen en vraagt niet om aandacht of hulp. Hij wordt inderdaad 'niet gezien': in de klas niet, op het voetbalveld niet, maar thuis eigenlijk ook niet.

Carla vervolgde haar bijzondere onderzoek naar de diepere oorzaak van deze emotie en eindigde - heel verrassend- bij zijn neuro-motorische ontwikkeling: Heel kort en theoretisch samengevat lijkt het erop dat onder andere de Spinale galant reflex van mijn zoon nog eenzijdig actief is. De onnatuurlijke snelheid waarmee zijn bevalling heeft plaatsgevonden zou één van de oorzaken hiervan kunnen zijn.
Primaire reflexen zijn bewegingen die een baby instinctief maakt. Deze bewegingen zorgen ervoor dat het centraal zenuwstelsel zich ontwikkelt. Normaal gesproken verdwijnen deze reflexen tijdens het eerste levensjaar. Bij sommige kinderen gebeurt dit niet volledig. Het centraal zenuwstelsel is nog niet rijp.
Carla legde mij uit dat kinderen met reflexrestanten problemen kunnen krijgen op allerlei gebieden: sociaal-emotioneel, fysiek, cognitief. Niet toevallig dus dat veel van de andere kinderen in het MRT-gymgroepje van mijn zoon óók moeite hadden met taal of rekenen.
De in de literatuur beschreven specifieke symptomen die horen bij een nog aanwezige spinale galantreflex waren verbluffend. Naast de scheefgroei van de wervelkolom werd het volgende genoemd: onvermogen om stil te zitten, bedplassen, hekel aan strakke kleding rond de taille, slechte concentratie, slecht korte-termijn-geheugen, moeilijk opnemen en verwerken van informatie én lees- en spellingsproblemen. Mijn zoon had ze allemaal!
In één consult was me alles duidelijk: neuromotorische onrijpheid beperken mijn zoon op cognitief gebied. Zijn lichaam doet niet wat zijn hersenen willen. Dát voelt hij, dat frustreert hem en wij zien dat niet. Dit alles zet mede zijn hele immuunsysteem op scherp. Zijn allergietoename en buikklachten zijn daar signalen van.
In de 3 behandelingen die hierop volgen worden de oefeningen doorlopen die de spinale galant reflex alsnog helpen te integreren en dit hele proces wordt ondersteunt met het integreren van de emoties. De integrale therapie heeft mijn zoon in alle opzichten doen groeien. Zijn wervelkolom staat rechter, zijn motoriek is verbeterd, zijn zelfvertrouwen is gegroeid, zijn bedplassen is gestopt, zijn buikklachten zijn verminderd, hij heeft weer plezier in school en zelfs op het voetbalveld wordt hij 'gezien' en scoort hij regelmatig een doelpunt.